gezondNU

Ik ben 24 jaar en liep vorig jaar mijn eerste halve marathon. De laatste tijd heb ik tijdens de looptraining pijn aan de buitenkant van mijn linkerknie. Omdat het steeds erger werd, heb ik een orthopedist geraadpleegd. Hij constateerde een typische loopkwaal. Een pees veroorzaakt bij het lopen die pijn. Ik kon kiezen voor fysiotherapie of voor een inspuiting in de knie. Ik koos voor het laatste omdat ik dan na drie dagen al weer kon gaan trainen. Maar helaas heeft dit niet geholpen. Ik kamp nog steeds met dezelfde kwaal. Hoe kom ik er vanaf?

René Polman, fysiotherapeut: Deze pijn kom ik als sportfysiotherapeut vaak tegen en de oorzaak daarvan is bijna door de telefoon al vast te stellen. Dit gebeurt natuurlijk niet, omdat ik altijd andere oorzaken moet uitsluiten en juist bij dit soort pijn is de looptechniek, voetenstand, spierkracht en lengte van belang. Ik wil de persoon dus zelf zien. Ook de schoenen voor het lopen moeten worden gecontroleerd. Het typische van deze aandoening is dat veel mensen er verkeerd mee omgaan, waardoor het alleen maar slechter wordt. Is de behandeling goed dan is de kans op genezing bijna honderd procent.
Het zogeheten frictiesyndroom vindt zijn oorzaak inderdaad in de spier en eigenlijk het peesblad dat loopt van de zijkant van de heup naar de bovenzijkant van het onderbeen. Dit gaat over de knobbel aan de zijkant van de knie. U kunt zich voorstellen dat er daar door overbelasting frictie gaat optreden, met irritatie van de structuren op deze knie. Het is, evenals de tenniselleboog, een zichzelf instant houdende ontstekingsreactie die bijna niet overgaat. Er is irritatie bij het lopen of fietsen op de zijkant van de knie. De loper neemt dan een of twee weken rust en de pijn lijkt verdwenen. Als de loper weer gaat beginnen, is het probleem er eigenlijk direct weer, omdat de oorzaak niet is weggenomen. Omdat rust in eerste instantie heeft geholpen, neemt de loper wat langere rust, zo’n vier tot zes weken. Maar ook nu komt de pijn terug wanneer de looptraining wordt hervat.
De oplossing kunt u zoeken in het ‘laten wennen’ van het lichaam aan deze blessure. Ik laat de mensen om de dag twee kilometer lopen met een tempo dat net rond de pijngrens ligt. Niet daarboven en zeker niet verder. Het schoeisel is gecontroleerd en de ondergrond wordt zonodig aangepast. Heuveltraining raad ik af. Ook adviseer ik enige keren per dag het pijnlijke plekje te masseren, door er gewoon een beetje overheen te wrijven. Belangrijk is verder het rekken van deze spier. Kruis uw benen en duw uw heup naar buiten toe, naar de kant van het achterste been. Let tot slot goed op uw looptechniek. Pas als de twee kilometer echt goed gaan, mag de afstand langzaam worden uitgebreid.
Een injectie is het laatste redmiddel, met vaak een goed resultaat. Maar neem dan wel bovenstaande preventietips in acht. Neem na de injectie eerst ongeveer een week rust. Rekken moet wel in deze periode. Podologische zooltjes, gemaakt voor sportschoenen, kunnen ook een welkome hulp zijn bij dit probleem. Dat u nog pijn hebt na de behandeling, komt waarschijnlijk doordat u de oorzaak niet hebt opgelost. Verder bent u er goed mee omgegaan.