Zenuw (neuron; mv. neuronen)
Langgerekte lichaamscel (tot ca. 1 meter) die prikkels (= actie-potentialen) van het ene deel van het lichaam naar het andere geleidt . Zo leiden motorische zenuwen motorische prikkels van de motorische hersenen via de zenuwcellen van het ruggenmerg naar de spieren.
Een zenuwcel is opgebouwd uit een zenuwcel-lichaam (= stoma) met korte uitlopers (= dendrieten) die prikkels opvangen (= receptoren) en één lange uitloper met eindvertakkingen (= axon), die de zenuwprikkels geleiden en overdragen (= transmissie) op een andere zenuwcel, een spiercel of een kliercel (= effectoren). Nadat deze zijn geprikkeld geleiden ze de prikkel verder door het lichaam (zenuwcellen), , trekken samen (spiercellen) of geven hormonen af (kliercellen).
zie:
-
zenuw-stelsel
-
zenuw-aandoeningen
Terug naar
menselijk lichaam
