In een autoshowroom sta ik te wiebelen als dronken tor. Is het het einde van een vermoeiende dag waardoor ik veel moeite heb om een beetje stil te staan? Gelukkig zegt de verkoper niets. Ziet hij het niet, of is hij te beleefd om er iets van te zeggen? Ik voel de behoefte opkomen om te verklaren dat ik speciale schoenen aan heb. Ik houd mijn mond en met het zweet op het voorhoofd verlaat ik de showroom.
Op het werk valt het ook op dat ik 'vreemde' schoenen aan heb. En hier houdt natuurlijk niemand beleefd zijn mond. Het valt vooral op dat ik niet stilsta. Met een "voor jou kan het nog net" heb ik grootste compliment voor het design te pakken. Maakt niet uit. Ik ben nog steeds enthousiast maar merk wel dat ik ook nog steeds de neiging heb mijn knieën op slot te zetten.
Als ik staand overleg heb, verplaats ik het gewicht beurtelings van het linker- naar het rechterbeen en andersom. Ik merk dat ik zo mijn beenspieren nog meer train.
's Avonds thuis ben ik toch weer blij dat ik de MBT's kan uittrekken. Ik ben moe, mijn benen zijn moe. Ik merk het vooral aan de achterzijde van mijn bovenbenen (hamstrings) en aan mijn buik(spieren). Ik heb tijdens het werk aan fitness gedaan. Ideaal!
vorige aflevering | volgende aflevering
gezondNU-hoofdredacteur Stan van Eck test MBT, de anti-schoen
Hebt u een interessant product om te testen? Stuur een e-mail naar Stan