Vooruitblik
Poep als medicijn
Goed voor je cholesterol
Meer lucht zonder puffers
gezondNU 3 ligt vanaf 28 februari in de winkel, abonnees krijgen 'm 3 dagen eerder. Nog geen abonnee? Klik hier >>
7 Geschenken
Maakt geven je leven rijker? Kun je letterlijk genezen door te geven? Volgens Auteur en Multiple Sclerose patiënt Cami Walker wel. Op advies van een Afrikaanse medicijnvrouw geeft ze 29 dagen lang elke dag onvoorwaardelijk iets aan anderen. De impact die dit op haar leven heeft had ze niet kunnen voorzien. Ze beschrijft haar ervaringen in het boek 29 geschenken. Volledig geïnspireerd besluit ik het zelf uit te proberen. Wel de versie voor dummies. Mijn 'gift challenge' bestaat uit 7 dagen onvoorwaardelijk iets geven aan anderen. Die 7 dagen lang blog ik voor u op de gezondNU website over mijn ervaringen met het mooie van geven aan anderen.
Wilt u reageren? Ga dan naar 'Afleveringen' en plaats daar uw reactie.
Maandag
Dag 1
Affirmatie
"Vandaag geef ik met geduld"
Vandaag begin ik aan mijn week met 7 geschenken. Na op advies van Cami Walker mijn affirmatie van de dag geformuleerd te hebben wordt mijn geduld deze maandagochtend direct op de proef gesteld. In de file. Nou sta ik bijna elke dag in de file. Dus om het feit dat er file staat kan ik me nog maar weinig druk maken. Wat ik wel een zeer storende factor vind zijn mensen die niet goed aansluiten in de lange rij auto's. De vrouw die voor me rijdt is duidelijk niet zo bedreven in het fenomeen filerijden. Op mijn lip bijtend probeer ik vriendelijk te blijven kijken en vrolijk in de auto voort te kabbelen. Maar de toeter lonkt en ik heb het er eerlijk gezegd nogal moeilijk mee. Nadat ik een hartig woordje met mezelf heb gesproken krijg ik het toch voor elkaar om de toeter te laten voor wat het is en op een geduldige manier voort te brommen in de ellenlange rij met auto's.
Aangekomen op de redactie blijkt de telefoon non- stop te rinkelen. We hebben een aanbieding van een dieetboek in het Achema blaadje staan en vandaag zijn onze werkzaamheden dan ook gelijk aan die van een telefoniste. Ik bied aan om alle telefoontjes die boven gaan in eerste instantie zelf aan te nemen. Maar dat is niet nodig volgens mijn collega's. Goeie poging tot het geven van rust aan anderen maar helaas niet erg effectief. Stiekem besluit ik toch om elke keer dat de telefoon rinkelt zo snel mogelijk op te nemen. Zo verlicht ik toch nog een beetje de werkzaamheden van anderen.
Aan de telefoon merk ik dat sommige mensen eigenlijk bellen om te vertellen over hun eerdere afval pogingen of om een gezellig praatje te houden (in de trant van 'o ja, het boek ja die wil ik ook nog bestellen). Zo heb ik een vrouw van 86 aan de telefoon gehad. Nog zo vitaal als wat en met een interessant verhaal over haar volksdans verleden. Ik besluit een luisterend oor te bieden aan de mensen waarvan ik merk dat ze dat op prijs stellen.
Om 17:15 vertrek ik richting huis. Onderweg speur ik de bushaltes af op iemand die ik thuis kan brengen. Waar normaal altijd mensen staan is vandaag niemand te vinden. Jammer maar helaas. Door naar huis dan maar. Thuis aangekomen help ik mijn vader een handje in de keuken. Na het eten besluiten we om te gaan wandelen. Tijdens een wandeling van anderhalf uur rond het bovenwater spendeer ik quality time met mijn vader. Sinds ik tijdelijk weer bij mijn ouders woon vanwege mijn stage moddert het een beetje tussen mij en paps&mams. Maar gisteravond was het weer ouderwets gezellig. Wat een beetje meer geduld en aandacht voor iemand al niet kan doen.
